Visa: amper 23% van Amerikaanse consumenten vertrouwt AI om een betaling te doen

Amper 23% van de Amerikaanse consumenten vertrouwt generatieve AI om in hun plaats een betaling af te handelen. Dat staat in de “Visa Trust Index” voor agentic commerce die Visa op 9 september 2026 publiceerde, op basis van een enquête die Harris Poll voor Visa uitvoerde. 72% van de Amerikaanse consumenten gebruikte al een AI-assistent om te winkelen, maar het vertrouwen om zo’n assistent ook effectief te laten betalen blijft dus ver achter, meldt Digital Transactions.

Harris Poll bevroeg tussen 26 en 28 mei 2026 in totaal 2.065 Amerikaanse consumenten via zijn Omnibus-platform, gewogen naar de Amerikaanse volkstelling; de vraag over vertrouwen per merk werd aan een deelgroep van 1.028 tot 1.034 respondenten per geteste merk voorgelegd. Visa scoorde daarbij zelf het hoogst: 61% van de respondenten zei Visa te vertrouwen om een agentic betaling af te handelen, tegenover 68% bij de groep van 18 tot 34 jaar en 71% bij wie AI vaak gebruikt. “Trust will be foundational to driving agentic commerce adoption” (“vertrouwen wordt de basis om agentic commerce ingang te doen vinden”), zei Oliver Jenkyn, Group President bij Visa, bij de publicatie. Het gaat om onderzoek dat Visa zelf liet uitvoeren en waarin het eigen merk als meest vertrouwde uit de bus komt; de VS was het enige onderzochte land.

Wat betekent dit voor banken in België?

De Visa Trust Index zegt niets rechtstreeks over Belgische of Europese kaarthouders — het onderzoek beperkte zich tot de Verenigde Staten. Maar de onderliggende vraag, of consumenten een AI-agent vertrouwen om zelfstandig af te rekenen, ligt hier deels al in regelgeving vast. Sinds 14 september 2019 geldt in de EU onder de betaaldiensten-richtlijn PSD2 een verplichting tot sterke cliëntauthenticatie (strong customer authentication, SCA) voor de meeste elektronische betalingen, meldt de Europese Commissie. Een consument moet zich daarbij met minstens twee onafhankelijke elementen identificeren — iets wat hij weet, iets wat hij heeft, of iets wat hij is. Een AI-agent die in naam van een Belgische consument met een Visa- of Mastercard-kaart afrekent, botst dus sowieso op die drempel, ongeacht hoeveel de consument het systeem vertrouwt.

Dat verschil met de VS, waar een dergelijke verplichte tweede-factorcheck niet op dezelfde manier bestaat, maakt het Amerikaanse vertrouwenscijfer niet zomaar overdraagbaar naar hier: een Belgische shopper die een winkelagent betaalrechten geeft, moet die stap sowieso apart bevestigen. Hoe zo’n winkelagent zich concreet tot de betaling verhoudt, beschreven we eerder toen Anthropic zijn Claude-blueprint voor winkelagenten met Visa en Mastercard als uitrolpartner lanceerde, en Mastercards eigen onderzoek naar agentic shopping tegen 2030 kwam hier eerder aan bod. Of Belgische consumenten straks even terughoudend blijken als hun Amerikaanse tegenhangers, is nog niet gemeten; de SCA-verplichting bepaalt intussen sowieso mee hoe die agentic betaling er technisch moet uitzien.